CYNKOWANIE GALWANICZNE
Cynkowanie galwaniczne jest bardzo ważne w zabezpieczaniu żeliwa i stali. Działa ochronnie przed korozją elementów wystawionych na działanie warunków atmosferycznych.
Najogólniej rzecz ujmując cynkowanie to kilka operacji mających na celu pokrycie powierzchni przedmiotów stalowych powłoką cynku w celu jej ochrony przed korozją. Cynkowanie galwaniczne jest w chwili obecnej stosowane w wielu gałęziach gospodarki, jak np. w przemyśle samochodowym, budowlanym czy lotniczym. Powierzchnia ocynkowa na wykazuje w warunkach miejskiego środowiska korozyjnego od kilku do kilkunastu razy większą odporność korozyjną od stali, która nie została poddana procesowi cynkowania. Potencjał standardowy cynku jest znacznie bardziej elektroujemny niż potencjał żelaza. W konsekwencji, w pierwszej kolejności będzie korodował cynk, a produkty jego korozji będą spowalniać kolejne etapy korozji. Odpowiednim materiałem do cynkowania galwanicznego są stalowe elementy blaszane, materiał łączący, wytłoczki stalowe, odlewy lub odkuwki. Cynkowanie galwaniczne należy do najbardziej popularnej obróbki powierzchniowej wyrobów żelaznych oraz stalowych. Oprócz cynkowania galwanicznego wyróżniamy także inne rodzaje tego procesu. Pierwszym z nich jest cynkowanie proszkowe, którego zadaniem jest utrzymanie przedmiotów przez kilka godzin w temperaturze 350 – 400 stopni Celsjusza w sproszkowanym cynku zawierającym około 6% tlenku cynku. Następnie jest stosowane cynkowanie zanurzeniowe, inaczej zwane cynkowaniem ogniowym. Polega ono na zanurzeniu przedmiotu w ciekłej kąpieli cynkowej.
Reasumując, można powiedzieć, że cynkowanie galwaniczne to czynność elektrochemiczna, podczas której z elektrolitu z rozcieńczonym cynkiem za pomocą prądu stałego wytrącony jest na materiały przewodzące elektrycznie cynk metalowy.